direct aan het werk?
Door: Tineke
Blijf op de hoogte en volg Tineke
24 September 2024 | India, Vizianagaram
Donderdag 19-09-2024 direct aan het werk?
Vanmorgen om 09.00 zou ik eerst gaan kijken en observeren hoe het een en ander functioneerde op de afdeling fysiotherapie. Ik was natuurlijk te vroeg en de deur was nog op slot. Dus ging maar even bij de ingang bij de school kijken. De school is niet verbonden met een religieuze richting, zowel Ganesha als Boeddha staan bij de ingang van de school en worden door mensen die op de Campus wonen elke dag van verse bloemen voorzien. Ik werd natuurlijk onmiddellijk gesignaleerd en werd naar binnen geroepen om de assembly (verzameling in de hal) bij te wonen, direct werd me een stoel aangeboden en ik mocht niet in kleermakerszit bij de kinderen gaan zitten. Het was een echt appel met korte toespraakjes, quotes van de dag en herhaling van gedragsregels. Verder werden de kinderen nadrukkelijk gevraagd als ze gezondheidsklachten hadden (als hoofdpijn en hoesten) dit te melden bij de school verpleegkundige. Het zou heet worden vandaag, dus werd er benadrukt dat ze allemaal voldoende/veel moesten drinken.
Daarna ging ik naar de afdeling fysiotherapie waar inmiddels een aantal mensen vanuit de omgeving therapie kregen. De 2 nog jonge fysiotherapeuten waren al aan het werk (ze waren beiden orthopedisch opgeleid). Er werd hier eigenlijk bijna alleen hands off gewerkt.
Daarna kwam een hele groep kinderen van Campus voor fysiotherapie. Toen ik met 1 van de kinderen op de grond ging zitten om met hem met de blokken te spelen, had ik binnen de kortste keren de hele groep om me heen. Een halfvolle doos met wat houten blokken was eigenlijk het enig echte kinder spelmateriaal wat voorhanden was. De kinderen gedragen zich t.o.v. elkaar niet altijd even vriendelijk: duwen elkaar weg, delen elleboogstootjes uit en “helpen” elkaar zonder dit te vragen. We bouwden samen torens, waarbij het op je beurt wachten al hele moeilijke opdracht was. Nadat deze groep terugging naar de klas, kwam er met de ambulance van de Campus een hele groep ernstig beperkte en aangedane kinderen van buiten op de Campus voor therapie. Deze kinderen worden nadat ze vaak via via van hun bestaan gehoord hebben, eerst door social workers bezocht, beoordeeld en indien nodig en mogelijk komen ze naar de Campus.
Alle kinderen kreeg ik om de beurt op de mat, het leek wel een groepsconsultatie.
Ik had nog wat kleine spulletjes om mee te oefenen in mijn koffer en die haalde ik tevoorschijn.
Ik moet hier mijn creativiteit en vindingrijkheid in gaan zetten om voor deze kinderen ook spel en speelmogelijkheden te creëren.
Ik was keikapot (ik had een dijk van een jetlag, door het tijdsverschil van 6 uur met Vanuatu) en blij dat ik na zo’n intensieve ochtend even rust kon nemen en even rustig kon gaan genieten van mijn heerlijk lunch.
Na de lunch ging ik met de ambulance mee om de kinderen thuis af te zetten. Een beter manier is er niet om de omgeving te leren kennen, daar kan geen tourguide met een dag tour tegen op.
Rond 16.30 waren we weer terug en kon ik nog even in mijn slaapkamer (met airco!) bijkomen van de hitte, voordat rond 20.00 he diner geserveerd kreeg. Ik ga nog wel een keer in de gezamenlijk eetzaal eten, maar dat is me voorlopig nog even te druk. Iedereen groet me altijd en wil met me praten en vragen stellen en de gebarentaal heb ik echt een tolk voor nodig. Inmiddels ken ik wel de gebaren voor goedemorgen, goedemiddag en goedenavond, verder blijken ook de gebaren van het duiken internationaal te begrijpen.
-
24 September 2024 - 05:51
Elisabeth Hilgenga:
Geweldig, maar niet te veel hooi op je vork nemen, en ben blij dat ze goed voor je zorgen!!!!!! Wijntje, nibbeltje laat het me weten dan kom ik langs ahahahahaahahah
-
24 September 2024 - 07:57
Mannie:
rustig aan hoor wat weer een belevenissen
-
24 September 2024 - 11:22
Marianne Koebrugge:
het zijn veel indrukken die je op doet Tineke en ook niet meer vergeet, geweldig. je besteed veel zorg aan de kinderen maar zorg ook goed voor jezelf. ik geniet van je prachtige ervaringen.
-
25 September 2024 - 11:51
Diny Elemans:
Ja Jetlag is altijd een ramp je moet eigenlijk een dag voor je zelf zijn maar ja jouw kenden wil je ook gelijk aan het werk maar Tineke denk aan je zelf
maar ik blijf weer genieten van jouw foto’s veel succes met jouw taken maar blijf genieten Tineke Groet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
